Wederom ziekenhuis

Zij had het apparaat geleend van een vriendin en zou haar wel even bellen om te vragen of ze deze nog had. Deze vriendin had het kolfapparaat weer uitgeleend aan een vriendin. Dus zei heeft haar weer gebeld. Even later kregen we te horen dat zij het kolfapparaat langs zou komen brengen samen met wat voeding en flesjes. Ineens was alles geregeld.

We zijn die avond direct over gestapt op flesvoeding. Femke dronk hier goed van. De volgende ochtend heeft Rozemarijn onze kraamhulp gevraagd hoe ze het kolfapparaat moest gebruiken. Het was even wennen maar ook dit werkte goed. Nog voordat de kraamhulp aanwezig was kwam de verloskundige langs om te kijken hoe het gaat. Deze constateerde dat Rozemarijn een candida (spruw) infectie aan haar tepels heeft. Dit blijkt dus de oorzaak te zijn van de pijnlijke borsten. We kregen een recespt van haar tegen de spruw. Ze heeft Femke nog even bekeken en is hierna weer vertrokken.

Gisteren rond 17.00 uur heeft de kraamhulp nog even de temperatuur van Rozemarijn opgenomen en deze bleek iets te hoog te zijn. Ze wou de nacht nog even afwachten en als de temperatuur de volgende dag nog steeds te hoog was contact opnemen met de verloskundige. Vanmorgen heeft ze dus weer de temperatuur opgenomen en deze was nog steeds te hoog. Ook moest ze veel plassen en ging dat niet helemaal lekker. De kraamhulp heeft met de verloskundige overlegt en samen kwamen ze tot de conclusie dat Rozemarijn waarschijnlijk een blaasontsteking had. Ik moest even een plasje naar de huisartsenpost brengen die daar dan weer onderzocht werd. De arts vroeg mij of ik met Rozemarijn langs kon komen om even naar haar te kijken.

Ik ben weer naar huis gereden en heb Rozemarijn daar opgehaald. De kraamhulp paste zolang op Femke. Bij de huisartsenpost werd Rozemarijn onderzocht door een arts en deze kwam ook tot de conclusie dat ze zeer waarschijnlijk een blaasontsteking had. Er werd antibiotica voorgeschreven om dit te verhelpen. Rozemarijn meldde hem ook nog dat ze de laatste tijd erg moe was en dat haar huid zo bleek was. Hij vroeg ons of haar HB-waarde goed was. Deze was in het ziekenhuis bij ontslag nog gecontroleerd en was toen 6.6. Hij vertrouwde het toch niet helemaal en heeft haar alsnog op deze waarde gecontroleerd. Uit deze test kwam naar voren dat haar HB-gehalte nu op 3.3 zat. Hij schrok hier toch wel van en heeft direct contact opgenomen met de dienstdoende gynaecoloog. Het leek de gynaecoloog beter dat ze weer werd opgenomen en een bloedtransfusie kreeg om haar HB-waarde weer op peil te krijgen die normalitair rond of boven de 7 zit. We konden ons dus weer gaan melden op de kraamafdeling van het ziekenhuis. Het voorgeschreven recept antibiotica kregen we niet mee, omdat de oorzaak ligt in het te lage hb-gehalte.

We zijn eerst naar huis gereden om daar Femke en wat kleren op te halen en zijn hierna doorgereden naar het ziekenhuis. Op de kraamafdeling aangekomen werd Rozemarijn geprikt om verschillende dingen te controleren. Er werd een echo apparaat bij gehaald om de buikholte te bekijken en verder leek dat allemaal in orde. De verloskundige kwam met de mededeling dat de HB-waarde die was gemeten in het bloed 4.4 was. Dit kwam niet helemaal overeen met de gemeten waarde van de huisarts, maar dit kwam omdat de huisarts een standaard test gebruikte.

De situatie was nu iets anders omdat je met deze waarde ook een infuus met ijzer kon krijgen ipv een bloedtransfusie. Het voordeel hiervan is dat je dan geen antistoffen op kunt bouwen tegen het donorbloed. Een nadeel van het ijzerinfuus is dat het eindresultaat wat langzamer bereikt word. Er werd gekozen voor een ijzerinfuus omdat dat geen kans gaf op antistoffen (deze antistoffen kunnen mogelijke nadelige consequenties geven voor een volgende zwangerschap). Gelukkig hadden we een keus; bij een hb-waarde van lager dan 4 moet je een bloedtransfusie! De verpleging durfte het prikken van het infuus niet aan en liet dit over aan de verloskundige. Deze gaf het na 2 pogingen op en belde iemand van de eerste hulp om het infuus te prikken. Deze vrouw begon met goede moed en ook haar eerste poging faalde. De 2e poging ging haar beter af. In totaal heeft Rozemarijn nu 4 pleisters op haar armen en 1 infuus. Het zit haar ook echt niet mee.

Nu maar even afwachten hoe dit weer gaat eindigen....