Na de bevalling

Het was ook weer tijd voor de borstvoeding dus Femke werd weer aangelegd om te gaan drinken bij Rozemarijn. Ze zoekt goed naar de tepel, maar zodra ze deze in de mond heeft valt ze naar een paar keer zuigen steeds in slaap. Tsja, voor de kleine meid is het ook geen makkelijk begin geweest. Op een gegeven ogenblik lukte het alsnog en de kleine was aardig aan het drinken. Na de voeding konden we samen even rustig praten over de hele bevalling en wat er allemaal omheen gebeurd was. Rozemarijn heeft nog veel last van haar wond, maar dat zal als het goed is naar een paar dagen stukken minder worden. Ze had boven haar een knop hangen, als ze hierop drukte werd er een kleine hoeveelheid morfine in het infuus gespoten zodat ze dan wat beter tegen de pijn kon. Ze mocht deze knop zelf bedienen als ze dat nodig vond (de apparatuur zorgte er zelf voor dat ze niet teveel kreeg toegedient).

Even later belde mijn ouders ons op met de vraag of ze heel even langs mochten komen om te kijken hoe hun eerste kleindochter eruit zag. Dit was op zich geen probleem, maar omdat Rozemarijn haar rust hard nodig heeft, hebben we er wel bij gezegd dat het rustig moest en niet te lang. Na een 30 minuten stonden de trotse grootouders aan het bed en konden ze de kleine Femke bewonderen. We hebben ons hele verhaal weer verteld aan opa en oma.

Ook oma Ali belde later op of ze langs kon komen. We hebben toen met haar afgesproken dat ze in de middag even langs kon komen zodat Rozemarijn die ochtend in elk geval een beetje rust kon krijgen. Helaas kwam hier niet zoveel van omdat er in het ziekenhuis veel aanloop is van dokters en verpleging.

's Middags kwam oma Ali langs en je kon duidelijk zien dat ze een erg trotse oma was. Vooral toen ze Femke op de arm kreeg was het helemaal feest. Ook Ali hebben we het verhaal verteld, alleen wist zij al iets meer omdat ze de dag voor de bevalling erbij was toen bij Rozemarijn de weeen begonnen. Al met al bleef Ali wat langer dan gepland.

Ik heb Rozemarijn toen even alleen gelaten om haar een beetje rust te gunnen zodat ze misschien even kon gaan slapen. Toen ik beneden in het restaurant zat, belde Mathilde op met de vraag of zij samen met Marcel en de kinderen even langs kon komen. Heb toen gezegd dat ze die avond wel welkom waren. Na een uurtje sms-jes beantwoorden en internetten beneden in het restaurant ben ik Rozemarijn weer op gaan zoeken op de kraamafdeling.

Rond een uurtje of 19.00 kwam de fam. meijer langs om de kleine meid te bewonderen. Kevin was de eerste die de kleine meid op de armen heeft gehad. Naomi wou Femke eerst niet vasthouden maar toen ze haar grote broer zag zitten met onze kleine meid veranderde ze van gedachten. We kregen van Naomi een mooie tekening en een leuk klokje voor in de babykamer. Kevin had een lijstje meegenomen waarin we van elke maand een foto van Femke in het lijstje konden doen zodat het na een jaar een mooi vol lijstje zou zijn. Mathilde en Marcel hadden verschillen dingentje leuk ingepakt en deze aan Rozemarijn gegeven. Rond 20.00 uur gingen ze naar huis. Ook ik mocht toen mijn biezen pakken en naar huis toe gaan......